9 juli

Op 9 juli doen we onze ‘geitenwollensokken’ aan of schieten w’ ons blote voeten in sandalen, sprenkelen we patchoeli op onze groene parka, hijsen we ons in ons allernauwste jeans, steken we ‘some flowers in our hair’ en stechelen we met z’n allen naar ’t Park voor een avondje Ierse Folk van eigen bodem.

Omdat we vinden dat ‘iedereen van de wereld is en de wereld van iedereen’ proberen we als opwarmer Ierland en Schotland nog even te verzoenen met ons aller SINGLE MALT. We krijgen stilaan het gevoel dat het zonder Rik Mercelis geen parkhappening geweest is! Deze Kempense Bard hoort ondertussen bij ons meubilair en is als geen ander in staat zich ‘kameleongewijs’ aan te passen aan het programma van de avond. ‘Let’s Dance’, Rik!

Op het feestje van 20 jaar parkhappening troonden ze ’t bestuur al mee naar wijdse Ierse weiden… daarom laten we deze knapen ook een keer los op de enige weide die er in Brecht toe doet: die van ’t Park!

THE TRUE GODS OF SOUNDS AND STONE ontlenen hun naam aan een zin uit het gedicht  ‘On Raglan Road’ van de Ierse dichter Patrick Kavanagh.

Ze brengen met veel enthousiasme uitbundige, dansbare en vooral eigen interpretaties van traditionele en hedendaagse Ierse pub-folk. Van de obligate The Dubliners en the Pogues over Planxty, Steve Earle, Derec Ryan tot Van – the grumpy old Man - Morisson, putten deze plaatselijke grootheden uit  een breed repertoire van aanstekelijke Ierse folksongs.
De Bodran van Stijn Schrauwen, de mandoline van Sam Vermeulen, de mondharmonica van good old Ben Van Hoydonck overgoten met het karakteristiek stemgeluid van gitarist Jeroen Vissers toveren het park op deze mooie maandagavond om tot een rokerige Ierse Pub. Alle ‘brown eyed girls’ schuifelen welwillend de dansvloer op…